Categories
Uncategorized

Το μεγάλο ρίσκο του Γιάννη Δαλιανίδη με την ταινία «Γυμνοί στο δρόμο»

Κάποτε ρώτησαν τον Γιάννη Δαλιανίδη γιατί επέμενε τόσο πολύ στα μιούζικαλ και η απάντηση που έδωσε ο αξέχαστος σκηνοθέτης ήταν αφοπλιστική, αλλά και δείγμα της ποιότητάς του ως άνθρωπος: «Γιατί απλά, μόνο μιούζικαλ ήξερα να κάνω».

[sc:3]

Μάλιστα είχε εντρυφήσει τόσο πολύ σε αυτό το κινηματογραφικό είδος, που δεν δίσταζε να πειραματιστεί και να ρισκάρει.

Ένα τέτοιο, σημαντικό ρίσκο είχε η απόφασή του το 1968 να γυρίσει ένα ελληνικό μιούζικαλ, αλλά δραματικό και όχι κωμωδία. Και μάλιστα με σενάριο ενός θεατρικού έργου που όσες φορές είχε «ανέβει», είχε αποτύχει.

Ήταν το θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη με τίτλο «Η γειτονιά των αγγέλων», το οποίο είχε ανεβάσει στο θέατρο η Τζένη Καρέζη, αλλά πάντα με αποτυχία.

[sc:1]

Ο Διαλιανίδης όμως πίστευε ότι μια ταινία είναι διαφορετικό πράγμα και η αποτυχία ενός έργου στο θεατρο δεν προδικάζει σε καμία περίπτωση την πορεία του ως κινηματογραφική ταινία. Πήρε λοιπόν το ρίσκο μαζί με τον Φίνο και γύρισαν το θεατρικό αυτό έργο σε ταινία και με τον τίτλο «Γυμνοί στο δρόμο».

Στην ταινία πρωταγωνιστούσαν ο Νίκος Κούρκουλος, η Ζωή Λάσκαρη, ο Χρόνης Εξαρχάκος, ο Ανδρέας Μπάρκουλης, ο Βαγγέλης Σειληνός κ.α.

Η εξαιρετική μουσική της ταινίας ήταν του Σταύρου Εξαρχάκου, ενώ τραγούδια του στην ταινία ερμήνευσαν τόσο η Μαρινέλλα, όσο και ο ίδιος ο Νίκος Κούρκουλος.

Η ταινία «Γυμνοί στο δρόμο» ήταν το πρώτο και το τελευταίο μιούζικαλ στο οποίο συμμετείχε ο κορυφαίος αυτός Έλληνας ηθοποιός.

Η φωτογραφία ήταν του Νίκου Δημόπουλου, ενώ από πλευράς εισιτηρίων, η ταινία έκοψε 335.054 στην πρώτη προβολή της στην Αθήνα.

[sc:4]

Categories
Προτεινόμενη Ταινία Ημέρας

Προτεινόμενη Ταινία Ημέρας: Ο Φαφλατάς (1971)

Ο Δημοσθένης Λαμπρούκος είναι ένας δικηγόρος από αριστοκρατική οικογένεια και θεωρεί υποτιμητικό να αναλαμβάνει υποθέσεις, που δεν έχουν σχέση με την υψηλή κοινωνία.

[sc:3]

Όταν ένα καλοκαίρι αποφασίζει να κάνει διακοπές στην Υδρα, ερωτεύεται την κόρη ενός παλιού κόμη, της οποίας τα κληρονομικά είχε αρνηθεί να αναλάβει, επειδή δεν γνώριζε τον τίτλο της. Ο Δημοσθένης τη θεωρεί μικροαστή, αλλά εντυπωσιάζεται από την ομορφιά της. Μια μέρα φθάνει στην Ύδρα ο κόντε Ρόζας, ο πατέρας της, για να την παντρέψει με έναν άλλο δικηγόρο. Ο γάμος τους θα είναι λευκός, για να εκπληρωθεί ο όρος μιας διαθήκης, με την οποία εκείνη καθίσταται μοναδική κληρονόμος. Αυτό, βέβαια, δεν το γνωρίζει ο Λαμπρούκος και γίνεται θηρίο…

Η ταινία προβλήθηκε τη σαιζόν 1971-1972 και έκοψε 188.558 εισιτήρια. Ήρθε στην 24η θέση σε 90 ταινίες.

[sc:1]

Ηθοποιοί: Λάμπρος Κωνσταντάρας  , Μάρω Κοντού , Γιώργος Μοσχίδης , Δημήτρης Μπισλάνης , Μίτση Κωνσταντάρα , Γιάννης Φέρμης , Τιτίκα Στασινοπούλου , Γιώργος Μπάρτης , Γιάννης Φύριος , Ρίκα Διαλυνά , Γιώργος Παπαζήσης , Σιμόνη Ξυνοπούλου , Ρένα Βουτσινά , Δημήτρης Παπαγιάννης , Κώστας Χατζόγλου , Κώστας Πασσαλής , Γιώργος Γρηγορίου , Δήμητρα Νομικού , Μιράντα Μαντά , Νίκος Τσουκαλάς , Ρένα Πασχαλίδου , Σωτήρης Τζεβελέκος , Πάνος Σαργέντης , Πέπη Μεταλλείδου , Νίκος Κάσσιος , Αντώνης Αδαμόπουλος , Βάσος Αδριανός , Αλεξία Ασκαρίδου , Καίτη Πάνου , Νέλλη Γκίνη.

Έτος: 1971
Διάρκεια: 86′
Είδος: Κωμωδία
Εταιρία παραγωγής: Καραγιάννης-Καρατζόπουλος
Σκηνοθεσία: Κώστας Καραγιάννης
Σενάριο: Λάκης Μιχαηλίδης , Ντίνος Δημόπουλος
Μουσική σύνθεση: Δημήτρης Κωνσταντάρας
Φωτογραφία: Βασίλης Βασιλειάδης

https://youtu.be/DkUKtfhgZQo

 

[sc:4]

Categories
Γνώριζες ότι... Καλύτερα άρθρα

Ποια σκηνή ήταν τόσο επιτυχημένη που ο Σακελλάριος την κράτησε και δεν την έκοψε στην ταινία, Η θεία μου η χίπισσα

Η πορεία του ποιοτικού ελληνικού κινηματογράφου ξεκίνησε αμέσως μετά την απελευθέρωση και διατηρήθηκε μέχρι τα μέσα της δεκατίας του 1970. Ακόμα και στο τέλος της περιόδου αυτής ωστόσο, γυρίστηκαν σημαντικές ταινίες, αγαπημένες μέχρι σήμερα.

[sc:3]

Μια από αυτές ήταν και η ταινία «Η θεία μου η χίπισσα», η οποία γυρίστηκε το 1970 σε παραγωγή Φίνος Φίλμς, με σενάριο και σκηνοθεσία από τον Αλέκο Σακελλάριο. Πρωταγωνίστρια φυσικά η αξέχαστη Ρένα Βλαχοπούλου, που άφησε εποχή με την καταπληκτική της ερμηνεία – και – σε αυτή την ταινία.

Η ταινία ήταν ελεύθερη προσαρμογή του θέματος της αμερικανικής κινηματογραφικής παραγωγής «Η κόμισσα και ο γκάγκστερ», που είχε γυρίσει το 1961 ο Φράνκ Κάπρα. Ήταν πλημμυρισμένη με την εξαιρετική μουσική και τραγούδια του Μίμη Πλέσσα, τα οποία τραγούδησαν ο Γιάννης Πουλόπουλος, η Ρένα Κουμιώτη, ο Δάκης και ο Δημήτρης Ταμπόσης.

Ο Αλέκος Σακελλάριος μάλιστα, ο οποίος συνήθιζε να εμφανίζεται για κάποια δευτερόλεπτα σε ταινίες του, εμφανίζεται κάποια στιγμή και στην ταινία αυτή, υποδυόμενος έναν χίπι, με τον οποίο η Βλαχοπούλου έχει ένα σπαρταριστό…μπλέξιμο.

[sc:1]

Τα γυρίσματα έγιναν στα Μάταλα της Κρήτης, αλλά και στη Ρόδο. Ένα  χαρακτηριστικό ευτράπελο που συνέβη κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας περιγράφει ο ίδιος ο Σακελλάριος στο βιβλίο «Αλέκος Σακελλάριος, το ταλέντο βγήκε από τον Παράδεισο», των Εκδόσεων Άγκυρα, βιβλίο που επιμελήθηκε ο Μάκης Δελαπόρτας.

Σύμφωνα με αυτό, σε μια σκηνή της ταινίας η Βλαχοπούλου, υποδυόμενη την καθαρίστρια ενός ξενοδοχείου, έπρεπε να κρυφτεί από τον Γιάννη Μιχαλόπουλο, για να μην την δει με τα ρούχα της δουλειάς της, αφού ο ίδιος την θεωρούσε πλούσια.

Ο Σακελλάριος της είπε λοιπόν να μπει κάτω από ένα τραπέζι. Εκείνη όμως…αγνόησε τις οδηγίες, και προτίμησε να κινηθεί εκτός σεναρίου και να βάλει…τον κουβά που κρατούσε στο κεφάλι της και φυσικά να γίνει μούσκεμα.

Ακολούθησε πανδαιμόνιο από τα γέλια και η σκηνή ήταν τόσο επιτυχημένη που ο Σακελλάριος την κράτησε και δεν την έκοψε. Δίπλα στη Βλαχοπούλου, πρωταγωνιστούσαν ο Ανδρέας Μπάρκουλης, η Νόρα Βαλσάμη, ο Γιάννης Μιχαλόπουλος και ο εξαιρετικός στο ρόλο του χίπη, Βασίλης Τσιβιλίκας.

Η ταινία «Η θεία μου η χίπισσα» έκοψε στην πρώτη προβολή της στην Αθήνα 481.598 εισιτήρια.

[sc:4]

 

Categories
Γνώριζες ότι...

Η απόφαση να γυριστεί σε ταινία το Χτυποκάρδια στο θρανίο

Το «Χτυποκάρδια στο θρανίο» είναι μία από τις πλέον αγαπημένες ελληνικές ταινίες όλων των εποχών. Ακόμα και σήμερα, όποτε προβάλλεται, όσες φορές κι αν προβάλλεται, ότι ώρα κι αν προβάλλεται, η τηλεθέασή της είναι σημαντική. Η ταινία γυρίστηκε το 1963 και ήταν παραγωγής Κλέαρχου Κονιτσιώτη. Πρωταγωνιστούσαν η Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, στις καλύτερες στιγμές της καριέρας τους.

[sc:3]

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει ωστόσο το παρασκήνιο που προηγήθηκε των γυρισμάτων, αλλά και το πως ξεκίνησε η ιδέα της ταινίας. Τον χειμώνα του 1962 η Αλίκη Βουγιουκλάκη ανεβάζει μαζί με τον Μάνο Χατζιδάκι στο Rex μια πλούσια θεατρική παραγωγή με τίτλο «Καίσαρ και Κλεοπάτρα». Παρά τις θετικές προσδοκίες, η παράσταση δεν πάει καλά και σε ένα μήνα σταματάει.

Το θέατρο όμως δεν μπορούσε να παραμείνει ανενεργό, οπότε έπρεπε να βρεθεί κάποια εναλλακτική λύση και μάλιστα σύντομα. Τη λύση έδωσαν ο Αλέκος Σακελλάριος και ο Μίμης Πλέσσας, οι οποίοι μέσα σε 15 μόλις ημέρες ανεβάζουν στο ίδιο θέατρο την παράσταση «Χτυποκάρδια στο θρανίο». Η επιτυχία ήταν μεγάλη και άμεση. Έτσι αποφασίστηκε να γυριστεί και ταινία.

[sc:1]

Αυτή η φορά όμως η μουσική ήταν του Μάνου Χατζιδάκι. Μάλιστα οι προσδοκίες για επιτυχία της ήταν τόσο μεγάλες που αποφασίζεται η ταινία να γυριστεί δύο φορές, μια με Έλληνες ηθοποιούς και μια με Τούρκους, με στόχο να προβληθεί και στην γείτονα χώρα, όπου εκείνη την εποχή η Αλίκη Βουγιουκλάκη ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής και αγαπητή.

Η ταινία στην πρώτη προβολή της έκοψε 591.675 εισιτήρια μόνο στην Αθήνα, ενώ και στην Τουρκία πήγε πολύ καλά.

Στην ελληνική εκδοχή της, εκτός από την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, πρωταγωνιστούσαν ακόμα ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, η Καίτη Πάνου, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος (στο ρόλο του καθηγητή που προσπαθεί να εξετάσει την Αλίκη στην τάξη, ζητώντας της να μεταφράσει ένα αρχαίο κείμενο, από το οποίο εκείνη τη μόνη λέξη που γνωρίζει είναι το όνομα…Ναυσικάαααααα), αλλά και ο Γιώργος Κωνσταντίνου, ο οποίος έγραψε ιστορία με την θρυλική περιγραφή του προφιτερόλ που προσπαθούσε να κάνει στο γκαρσόνι του ζαχαροπλαστείου.

Τα τραγούδια που ερμήνευσε η Βουγιουκλάκη στην ταινία, έμειναν στην ιστορία: «Ο αμαξάς», «Σ’ αγαπώ», «Χόρευε τουίστ», «Τα νιάτα», «Τα χτυποκάρδια»…

[sc:4]

Categories
Hθοποιοί Hθοποιοί Α-Θ

Ανουσάκη Ελένη

Η Ελένη-Ηλέκτρα Ανουσάκη είναι ελληνίδα ηθοποιός και πολιτικός.

[sc:3]

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 30 Απριλίου 1944. Γονείς της είναι η ηθοποιός Μαλαίνα Ανουσάκη και ο τενόρος της λυρικής και πρωταγωνιστής της επιθεώρησης, Ευάγγελος Ανουσάκης.

Πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 1950 σε ηλικία έξι ετών. Ήταν το μωρό που κρατούσε η Ελένη Χατζηαργύρη στην ταινία Αμάρτησα για το παιδί μου, στο οποίο πρωταγωνιστούσε ο πατέρας της. Δεκαέξι χρονών μπήκε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου ως εξαιρετικό ταλέντο. Εμφανίστηκε στην ταινία Τα κόκκινα φανάρια και διώχτηκε από την σχολή. Αργότερα, αναιρέθηκε η απόφαση του διευθυντή Θάνου Κωτσόπουλου και επανήλθε.

Την ίδια περίοδο αποδέχτηκε την πρόσκληση της FOX και πήγε στην Τσινετσιτά για σπουδές, με δασκάλους τους Κάρολ Ριντ, Ρεξ Χάρισον, Ρίτσαρντ Μπαρντ, Μόνικα Βίτι κ.ά. Δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές της, έπαιξε όμως στην ταινία του Κ. Ριντ Αγωνία και Έκσταση. Ακολούθησε μία σημαντική πορεία στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.

Διετέλεσε πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Αθηναίων επί δημαρχίας Δημήτρη Μπέη καθώς και βουλευτής Α΄ Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ τα διαστήματα 1989-1990 και 1993-2004. Σύζυγός της είναι ο σκηνοθέτης και διευθυντής φωτογραφίας Δημήτρης Παπακωνσταντής.

To 2007-2008 έπαιξε στη σειρά Υπέροχα πλάσματα, υποδυόμενη τη θεία Καραμέλα, τη θεία του Bily.

[sc:5]

Φιλμογραφία   

  • Τρελοί πολυτελείας (1963) …. Μαρίνα
  • Μικροί και μεγάλοι εν δράσει (1963)… Αλίκη
  • Τα κόκκινα φανάρια (1963) …. Μυρσίνη
  • Άλλος για το εκατομμύριο (1964) …. Νέλη
  • Ζορμπάς ο Έλληνας – Zorba the Greek (1964) …. Λόλα
  • Αμφιβολίες (1964) …..
  • Στη θύελλα του πάθους (1964)
  • Ο κράχτης (1964)…Πίτσα
  • Η Εύα δεν αμάρτησε (1965) …. Εύα
  • Πυρετός (1965)
  • Δεν μπορούν να μας χωρίσουν (1965)
  • Τσακισμένη από ορφάνια (1965)
  • Η μοίρα του αθώου (1965) …. Λεμονιά
  • Τιμωρία (1965)
  • Όχι, κύριε Τζόνσον (1965)… φίλη του Πάπια
  • Και οι 14 ήταν υπέροχοι (1965)… Στέλλα
  • Η γόησσα (1967)
  • Δημήτρη μου, Δημήτρη μου (1967)
  • Τρελλός παλαβός και Βέγγος (1967) …. Ανθούλα
  • Martha (1967)
  • Πάρε κόσμε (1967) …. Ελενίτσα
  • Για την καρδιά της ωραίας Ελένης (1967) …. Λουίζα
  • Αυτή η γη είναι δική μας (1967)
  • Ένας απένταρος λεφτάς (1967) …. Αννίτα
  • Καρδιά που λύγισε απ’ τον πόνο (1968)… Σοφία
  • Η ωραία της οργής (1968)… Ελένη
  • Ξύπνα κορόιδο (1968)… Τασία Μπάρκα
  • Αγωνία (1969)… Άννα
  • Γιατί με πρόδωσες (1969)
  • Νυφοπάζαρο (1969)
  • Όμορφες μέρες (1970)
  • Νατάσα (1970)
  • Βλέπε Λουκιανός (1970)
  • Μαριχουάνα στοπ (1971) …. Ζωρζέτ
  • Πρόκληση (1971)
  • Ερωτομανείς (1971)
  • Για μια χούφτα τουρίστριες (1971)
  • Σουλιώτες (1972) …..
  • Αιχμάλωτοι του μίσους (1972) …. Τζίνα
  • Diamonds on her naked flesh – Διαμάντια στο γυμνό σώμα (1972) Ξένη παραγωγή
  • Ο ποδόγυρος (1980)
  • Πολίτες δεύτερης (1981)
  • Το μεγάλο ρουθούνι (1981)

Ευχαριστούμε θερμά το greekactor.blogspot.gr για τις πληροφορίες.

[sc:4]

Categories
Γνώριζες ότι...

Φιλοποίμην Φίνο: Εγώ κάνω καλές και κακές ταινίες. Κάποιοι άλλοι κάνουν κάτι πράγματα που δεν είναι καν ταινίες

Ήταν η εποχή που ο κινηματογράφος «μάγευε» τους Έλληνες, όχι μόνο με την έννοια της παρακολούθησης των ταινιών, αλλά και της ενασχόλησής τους με αυτόν.

[sc:3]

Πολλοί πίστευαν ότι είχαν ταλέντο παραγωγού και σκηνοθέτη και επένδυαν τα χρήματά τους στις ταινίες, πολλές φορές ακόμα και πουλώντας περιουσιακά τους στοιχεία. Το αποτέλεσμα βέβαια ήταν απογοητευτικό, όχι μόνο για τους ίδιους – αφού οι ταινίες που γύριζαν ήταν άθλιες -, αλλά και για τον ελληνικό κινηματογράφο γενικότερα, ο οποίος άρχισε να χάνει κάτι από τη λάμψη του, εξαιτίας αυτών των φθηνών παραγωγών, οι οποίες έφθαναν και τις 100 σε μια μόνο σεζόν.

Μάλιστα, την κατάσταση αυτή είχε πολλές φορές σχολιάσει και ο «πατριάρχης» του ελληνικού κινηματογράφου, Φιλοποίμην Φίνος, ο οποίος είχε πει το εξής: «Εγώ κάνω καλές και κακές ταινίες. Κάποιοι άλλοι κάνουν κάτι πράγματα που δεν είναι καν ταινίες».

[sc:1]

Για να επανέλθουμε όμως στην ταινία της περίπτωσής μας, είναι «Το ανθρωπάκι», η οποία γυρίστηκε το 1969, με πρωταγωνιστές τους Κώστα Βουτσά, Μάρθα Καραγιάννη και Σπύρο Καλογήρου, και σατίριζε αυτή ακριβώς τη μανία των Ελλήνων με τον κινηματογράφο. Η υπόθεση, σύμφωνα με την Finos Film, ήταν η εξής: «Ένας υφασματέμπορος, ο Ευτύχιος Κοπέογλου, παντρεύεται την υπάλληλο του Κική, παρά τη σφοδρή αντίρρηση της μητέρας του, της κυρα-Πολυξένης. Με την Κική είναι επίσης ερωτευμένος και ο χασάπης της γειτονιάς, ο Παναγιώτης, ο οποίος κάποια μέρα αποφασίζει να γίνει παραγωγός μιας ταινίας και μάλιστα με πρωταγωνίστρια την Κική. Ο ζηλιάρης Ευτύχιος, μπροστά στην επιμονή της γυναίκας του, συμφωνεί τελικά και επιπλέον αποδέχεται να κρατηθεί κρυφός ο γάμος του, ώστε να μην γίνει εμπόδιο στην καριέρα της.

Τα προβλήματα για τον Ευτύχιο έχουν μόλις αρχίσει, ιδιαιτέρως όταν η Κική μένει έγκυος και επιπλέον πρέπει, σύμφωνα με το σενάριο, να παντρευτεί τον συμπρωταγωνιστή της». Το σενάριο και η σκηνοθεσία ήταν του Γιάννη Δαλιανίδη και η μουσική του Μίμη Πλέσσα. Στο «Ανθρωπάκι» πρωταγωνιστούσαν ακόμα οι Νίτσα Μαρούδα, Μαίρη Μεταξά, Μίτση Κωνσταντάρα, Γιώργος Τσιτσόπουλος, Νάσος Κεδράκας, Γιώργος Γρηγορίου, Δημήτρης Κλαιρής, Ανθή Γούναρη, Βαγγέλης Παύλου, Νίκος Κυριακίδης, Χρήστος Νάτσιος, κ.α.

to_anthropaki

Ενδιαφέρον tip είναι ακόμα το γεγονός ότι η Ρίτα Σακελλαρίου ντουμπλάρει τραγουδιστικά τη Μάρθα Καραγιάννη στη σκηνή του τραγουδιού της ταινίας που γυρίζει.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στους κινηματογράφους την 1η Δεκεμβρίου του 1969 και έκοψε 368.680 εισιτήρια.

[sc:4]

Categories
Προτεινόμενη Ταινία Ημέρας Ταινίες 50s-70s Ταινίες-Βίντεο

Προτεινόμενη Ταινία Ημέρας: Ένας μάγκας στα σαλόνια (1969)

Σ’ ένα νησί, ένας νέος ψαράς σώζει από βέβαιο θάνατο μια κακομαθημένη Αθηναία. Ο άτυχος ψαράς έχει μια αρραβωνιαστικιά που αγαπάει. Ένα ταξίδι στην Αθήνα, όμως, δυσκολεύει περισσότερο τα πράγματα, αφού ο ψαράς πέφτει στα δίχτυα μιας σκληρόκαρδης κοπέλας. Τον κατηγορούν ακόμα και για κλοπές. Θα καταφέρει να βγει από τη δύσκολη θέση του χάρη στη βοήθεια της ξεχασμένης στο νησί αρραβωνιαστικιάς!

[sc:3]

Η ταινία προβλήθηκε τη σαιζόν 1969-1970 και έκοψε 353.000 εισιτήρια. Ήρθε στην 13η θέση σε 99 ταινίες.

Ηθοποιοί: Γιάννης Βόγλης , Μέμα Σταθοπούλου , Θανάσης Μυλωνάς , Λαυρέντης Διανέλλος , Μαρίκα Κρεββατά , Χρήστος Τσαγανέας , Νέλλη Παππά ,Μάκης Δεμίρης , Νάσος Κεδράκας , Κώστας Μπαλαδήμας , Γιώργος Βουτσίνος , Γιώργος Μεσσάλας , Θόδωρος Κεφαλόπουλος , Χρύσα Κοζίρη , Δώρα Φύτιζα , Κώστας Λιακάκος , Αλέκα Παραμερίτου , Μάρα Μιχελή , Γιώργος Τσαούσης , Γιάννης Πετρίτσης , Γρηγόρης Στεφάνου , Άγγελος Μαυρόπουλος ,Δέσποινα Στυλιανοπούλου , Αλέκος Αναστασιάδης (τραγούδι) , Μανώλης Μητσιάς (τραγούδι) , Τάκης Βαρύτιμος (τραγούδι) , Σπύρος Γουριώτης.

[sc:1]

https://youtu.be/RYSon6Id-nQ

 

[sc:4]

 

Categories
Γνώριζες ότι...

Ποιες Ελληνικές ταινίες γυρίστηκαν σε στούντιο του Καϊρου και γιατί;

Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, η Ελλάδα συνεχίζει τις προσπάθειες να επουλώσει τις πληγές του πολέμου και όπως ήταν φυσικό, με την οικονομία σε εξαθλίωση ο ελληνικός κινηματογράφος δεν μπορούσε να συγκριθεί σε τεχνικά μέσα, με κινηματογραφικές βιομηχανίες άλλων χωρών.

[sc:3]

Το αποτέλεσμα ήταν οι ελληνικές ταινίες που γυρίζονταν εκείνη την περίοδο να αντιμετωπίζουν σημαντικά τεχνικά προβλήματα, τα οποία ήταν ορατά ακόμα και από τους απλούς θεατές. Αυτό όμως δεν στάθηκε εμπόδιο για τους Έλληνες παραγωγούς να γυρίσουν κορυφαίες ταινίες, όπου το «ειδικό βάρος» των ονομάτων των ηθοποιών που πρωταγωνιστούσαν σε αυτές, άφηναν σε δεύτερο πλάνο τις ατέλειες.

Σε ένα τέτοιο δύσκολο περιβάλλον γυρίστηκε μια τριάδα σημαντικών ταινιών της εποχής, στις οποίες πρωταγωνιστούσε ο Βασίλης Λογοθετίδης. Οι ταινίες αυτές ήταν το «Ένα βότσαλο στη λίμνη», το «Σάντα Τσικίτα» και το «Δεσποινίς ετών 39», οι οποίες γυρίστηκαν στα στούντιο του Καϊρου, τα οποία ήταν ιδιαίτερα πολυτελή, με πλήθος ανέσεων για τους ηθοποιούς και τους τεχνικούς των κινηματογραφικών συνεργείων.

[sc:1]

Η ταινία «Ένα βότσαλο στη λίμνη» γυρίστηκε το 1952, σε σενάριο Αλέκου Σακελλάριου-Χρήστου Γιαννακόπουλου και σκηνοθεσία του πρώτου. Πρωταγωνιστές της ήταν ο Βασίλης Λογοθετίδης, η Ίλια Λιβυκού, ο Βαγγέλης Πρωτοπαππάς, η Μαίρη Λαλοπούλου, η Καίτη Λαμπροπούλου, η Ντίνα Σταθάτου και ο Στέφανος Στρατηγός. Ήταν διάρκειας 97 λεπτών και η υπόθεσή της αφορούσε σε έναν συντηρητικό οικογενειάρχη, ο οποίος παρασύρεται από τον συνέταιρό του και για ένα βράδι αποφασίζει να διασκεδάσει κρυφά από τη γυναίκα του, με παρέα όμορφων κοριτσιών.

Το γλέντι ήταν καλό, αλλά την επόμενη ημέρα και μέσα από σπαρταριστά επεισόδια, αποκαλύπτεται ότι ένα από αυτά τα κορίτσια (Ίλια Λιβυκού) ήταν…ξαδέλφη της γυναίκας του (Μαίρη Λαλοπούλου), την οποία ο ίδιος δεν γνώριζε.

Η ταινία έκοψε στην πρώτη προβολή της στην Αθήνα 151.058 εισιτήρια, ενώ αρκετά χρόνια αργότερα γυρίστηκε εκ νέου, με πρωταγωνιστές αυτή τη φορά τους Δημήτρη Κωνσταντάρα, Ανδρέα Μπάρκουλη, Κατερίνα Γιουλάκη και Τζένη Ρουσσέα.

[sc:4]

Categories
Καλύτερα άρθρα Παρασκήνιο

Ο Φώτης Μεταξόπουλος και οι αναμνήσεις του από τον Ορέστη Μακρή

Πώς θα μπορούσε ο Φώτης Μεταξόπουλος ως ένας από τους ανθρώπους που πρωταγωνίστησαν στον ελληνικό κινηματογράφο, και μάλιστα τη χρυσή εποχή του, να μην έχει τις πιο όμορφες αναμνήσεις από τη συγκεκριμένη εποχή.

[sc:3]

Απέκτησε πολλές εμπειρίες, κυρίως από τους μεγάλους πρωταγωνιστές. Κυρίως από τον Ορέστη Μακρή. Κάθε μέρα, τελειώνοντας από τη μαντάμ Σουαζέ, ερχόταν με το ποδήλατό του στο Ακροπόλ, στην Οδό Ιπποκράτους, όπου είχαν μετακομίσει οι παραστάσεις. Φτάνοντας πολύ νωρίτερα στο θέατρο, παραδόξως, κάθε φορά έβλεπε όλους τους πρωταγωνιστές στα καμαρίνια τους. Τότε, όλο σεβασμό, κουμπωνόταν, έσιαζε τα μαλλιά του και καλησπέριζε τους ηθοποιούς. Αυτοί τον αντιχαιρετούσαν, και ο Μακρής, μάλιστα, σηκωνόταν όρθιος.

[sc:1]
– Καλώς το Φωτάκι, έλα μέσα.
Μια φορά ο Φώτης τον ρώτησε κιόλας:
– Κύριε Μακρή προσπαθώ να έρθω πρώτος και πάντα σας βρίσκω μέσα. Μα, τι ώρα έρχεστε;
– Φωτάκι, εμείς εδώ κοιμόμαστε.
Αυτό που εντυπωσίαζε τον Φώτη ήταν η συγκλονιστική προετοιμασία του Μακρή. Κάθε φορά τον έβλεπε και σάστιζε με το εξαντλητικό του βάψιμο. Μόλις έπιανε το μολύβι ο Μακρής και έβαζε την πρώτη ρυτίδα, ήταν σαν να έπινε την πρώτη γουλιά κρασί. Όσο προχωρούσε το βάψιμο, τόσο και μεθούσε πιο πολύ. Τελειώνοντας, ήταν στουπί στο μεθύσι. Τότε σηκωνότανε βαριά και έκανε μερικά παραπατήματα. Ο Φώτης τον βοηθούσε να ντυθεί και άκουγε έκπληκτος σπαστή, μεθυσμένη τη φωνή του:
– Φωτάκι του ζωνάρ’ μου.
Δίνοντάς του το ζωνάρι τον έβλεπε να παιδεύεται, μέχρι η φούντα να πέσει στο κατάλληλο μάκρος. Την πρώτη φορά, μάλιστα, βλέποντας λυμένο το κορδόνι στο ένα παπούτσι του μεθύστακα, έδειξε ζήλο:
– Να σας τα δέσω;
– Φωτάκι, ο μεθυσμένος δεν βλέπει να δέσει τα κορδόνια του.

[sc:4]

Categories
Προσωπικές Εμπειρίες

Ο ΚΥΡ ΓΙΩΡΓΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΕΤΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΦΙΝΟΣ

Ένας παραδοσιακός ταβερνιάρης αναγκάζεται να κλείσει την ταβέρνα του και να υποδυθεί τον πλούσιο επιχειρηματία για χάρη του γιου του.
remake της ταινίας Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται

[sc:3]

photo10

Ένας γέρος και περήφανος ταβερνιάρης αναγκάζεται να κλείσει για τα καλά την ταβέρνα, μετά από προτροπή του σπουδαγμένου γιου του. Θα τον πάρει μαζί του στο αριστοκρατικό σπίτι όπου ζει με τη σύζυγο του και την οικογένεια της και θα προσπαθήσουν να του αλλάξουν τρόπους. Ποιοι, όμως, είναι πραγματικά οι αληθινοί «αριστοκρατικοί» τρόποι;

Είναι η τελευταία ταινία της Φίνος Φιλμ

κατάλογος

Ένας ταβερνιάρης του Πειραιά, ο κυρ-Γιώργης Κόλλας (Διονύσης Παπαγιαννόπουλος) έχει στείλει τον γιο του Γιάννη στην Ευρώπη, απ’ όπου ο τελευταίος γυρίζει σπουδαγμένος. Παντρεύεται μια γυναίκα της υψηλής κοινωνίας, τη Ριρή Καλαντζή, και εκλέγεται βουλευτής. Αφομοιώνεται τάχιστα απ’ το κοινωνικό περιβάλλον της πεθεράς του, στο οποίο έχει πει ότι ο πατέρας του είναι εφοπλιστής.

[sc:1]

Ο κυρ-Γιώργης πρέπει κάποια στιγμή να εμφανιστεί στα σαλόνια. Άνθρωπος λαϊκός καθώς είναι πρέπει να περάσει από ειδική εκπαίδευση για να ταιριάξει στο νέο περιβάλλον. Πολύ γρήγορα, όμως, ο μαθητής γίνεται δάσκαλος της καλής κοινωνίας και δίνει μαθήματα τιμιότητας και ευθύτητας στους ξιπασμένους και ενίοτε απατεώνες αστούς, των οποίων επλέον οι παππούδες υπήρξαν λαϊκοί μεροκαματιάρηδες.

ΞΞΞΞ

Η ταινία αυτή σηματοδοτεί την τελευταία κινηματογραφική ταινία της θρυλικής εταιρίας Finos Film.

6666666666

Ο Γιάννης Δαλιανίδης, εξαιτίας της θρυλικής σειράς του που παιζόταν στην τηλεόραση από το 1974 εώς το 1981, “Λούνα Παρκ”, δανείστηκε τον κεντρικό ήρωα, κυρ-Γιώργη – ένα ρόλο τον οποίο ενσάρκωσε με πολύ μεγάλη επιτυχία ο αξέχαστος Διονύσης Παπαγιαννόπουλος.

Λίγες ημέρες μετά την πρεμιέρα της ταινίας στους κινηματογράφους, έκλεισε για πάντα τα μάτια του ο Φιλοποίμην Φίνος – ο “πατέρας” του Ελληνικού Κινηματογράφου, όπως αποκαλείται μέχρι και σήμερα.

[sc:4]