Categories
Uncategorized

Ενώστε το παζλ, πείτε μας τον χρόνο που κάνατε και σχολιάστε την φωτογραφία!!! (415ο παζλ)

Τα παζλ του Ελληνικού Κινηματογράφου!!!

Categories
Uncategorized

Παζλ με εξώφυλλα από Ελληνικές ταινίες (382ο παζλ)

Τα παζλ του Ελληνικού Κινηματογράφου!!!

Categories
Uncategorized

Βρές την ταινία μέσα από τις κρυμμένες λέξεις (5ο)

Βρές τις κρυμμένες λέξεις και πές μας ποία ταινία είναι …

[h5p id=”14″]

Categories
Uncategorized

Ενώστε το παζλ, πείτε μας τον χρόνο που κάνατε και σχολιάστε την φωτογραφία!!! (414ο παζλ)

Τα παζλ του Ελληνικού Κινηματογράφου!!!

Categories
Uncategorized

Βρές την ταινία μέσα από τις κρυμμένες λέξεις (4ο)

Βρές τις κρυμμένες λέξεις και πές μας ποία ταινία είναι …

[h5p id=”13″]

Categories
Uncategorized

Παζλ με εξώφυλλα από Ελληνικές ταινίες (381ο παζλ)

Τα παζλ του Ελληνικού Κινηματογράφου!!!

Categories
Καλύτερα άρθρα Παρασκήνιο

Ιστορική Διαδρομή η δεκαετία του ’60 και του Φίνος Φιλμ

ΔΕΚΑΕΤΙΑ ’60

Στο τέλος της δεκαετίας του ’50, η Φίνος Φιλμ ήταν η απόλυτη κυρίαρχη στο χώρο των παραγωγών. Το σήμα FF αποτελούσε το μεγαλύτερο εχέγγυο για το κοινό, που ήταν πια σίγουρο ότι θα δει μία ταινία άξια των προσδοκιών του. Όσον αφορά το τεχνικό μέρος, ο Φίνος είχε πάει πολύ μπροστά. Οι ταινίες του ήταν τεχνικά αψεγάδιαστες για τα δεδομένα της εποχής. Ήταν τελειομανής και δεν άφηνε τίποτα να του ξεφύγει. Όσον αφορά τα σενάρια και τη σκηνοθεσία, σχεδόν όλες είχαν κάτι καινούργιο, κάτι πρωτότυπο, κάτι καινοτομικό. Οι συντελεστές που συνεργάζονταν με τον Φίνο ήξεραν πως μπορούν να δουλέψουν απερίσπαστα και να αφιερωθούν στη δουλειά τους, αφού ο Φίνος τους πρόσφερε ιδανικές συνθήκες εργασίας. Είναι γεγονός, πως ο Φιλοποίμην Φίνος, με την πολύτιμη αρωγή κάποιων μόνιμων πλέον συνεργατών του, είχε δημιουργήσει ένα μοντέλο εργασίας, το οποίο ήταν πιο κοντά στα διεθνή πρότυπα, παρά στα ελληνικά. Η εταιρία ήταν στελεχωμένη με προσωπικό όλων των ειδικοτήτων, ενώ μία πλειάδα νέων ανθρώπων μαθήτευαν και βοηθούσαν σε όλα τα πόστα. Υπήρχε γραφείο εκμετάλλευσης των ταινιών της εταιρίας, αλλά και ταινιών που δεν ήταν παραγωγές της Φίνος Φιλμ. Υπήρχε, επίσης, γραφείο τύπου και υπεύθυνος προώθησης των ταινιών. Στις σημερινές εταιρίες παραγωγής μπορεί να μοιάζουν αυτονόητα, μα εκείνη την εποχή όλα τα παραπάνω ήταν πολυτέλειες ακόμα και για πολλές ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες ήταν πολύ πιο προηγμένες κινηματογραφικά από την Ελλάδα.

xiou

Τα γραφεία και τα εργαστήρια στην οδό Χίου ήταν εξοπλισμένα με τα πιο σύγχρονα μέσα. Υπήρχε αίθουσα προβολής, στούντιο επεξεργασίας του ήχου, αίθουσα τεχνικής επεξεργασίας των ταινιών, και στούντιο για το μοντάζ. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως η Χίου είχε χαρακτηριστεί από δημοσιογράφους της εποχής και από ανθρώπους του κινηματογράφου ως το «Χόλυγουντ» της Αθήνας, αλλά και ως πανεπιστήμιο κινηματογράφου. Τα εργαστήρια νοικιάζονταν και από άλλους παραγωγούς για την επεξεργασία των ταινιών τους, ενώ πολλοί έμαθαν και εξάσκησαν την ειδικότητά τους εκεί. Κυρίαρχο πρόσωπο στο «άντρο» της Χίου ήταν ο Φίνος, ο οποίος είχε τον πρώτο και τελευταίο λόγο για όλα. Το περίφημο τραπεζάκι στο φουαγιέ της Χίου, ήταν ο τόπος που γίνονταν όλες οι συναντήσεις.

xiou2

Τα στούντιο που γυρίζονταν οι ταινίες της Φίνος Φιλμ ήταν στους Αγίους Αναργύρους. Ήταν ό,τι καλύτερο για την εποχή. Οι Άγιοι Ανάργυροι λόγω θέσης εξασφάλιζαν εύκολη συγκοινωνιακή πρόσβαση στο κέντρο και στην επαρχία. Το μεγάλο τους πλεονέκτημα ήταν, επί πλέον, ότι διέθεταν μεγάλη ποικιλία από φυσικά πλάνα για εξωτερικά γυρίσματα: ανθοκήπια, ελαιώνες, περιβόλια, σιδηροδρομικές γραμμές, παραδοσιακά και επιβλητικά κτίσματα, γραφικά σοκάκια, ταβερνάκια. Εκεί γυρίστηκαν οι σημαντικότερες ταινίες της εταιρίας.

Η δεκαετία του ’60 σήμανε την εκτόξευση του κινηματογράφου στη χώρα μας. Οι παραγωγές αυξήθηκαν κατακόρυφα και επικράτησε η νοοτροπία: περισσότερες ταινίες, φτηνότερο κόστος, μεγαλύτερες αμοιβές στους ηθοποιούς. Ο Φίνος, αν και δεν ήταν ο ίδιος που επέβαλλε αυτές τις «ταχύτητες», αναγκάστηκε να ακολουθήσει αυτούς τους ρυθμούς, για να κρατηθεί ψηλά στα επίπεδα του ανταγωνισμού και φυσικά να κρατήσει τις κινηματογραφικές αίθουσες με τις οποίες συνεργαζόταν. Πολλοί από τους «σταρ», οι οποίοι είχαν αναδειχθεί μέσα από τη Φίνος Φιλμ – αρκετοί μάλιστα είχαν και αποκλειστικά συμβόλαια – προτίμησαν να συνεργαστούν με την εταιρία Καραγιάννης-Καρατζόπουλος, η οποία είχε μπει δυναμικά στον χώρο της παραγωγής και ήταν αυτή που ανέβασε τα «κοντέρ» παραγωγών και αμοιβών. Στα πλαίσια αυτά, ο Φίνος έκανε κάποιες συμπαραγωγές και συνεργασίες με άλλες εταιρίες με αποκορύφωμα τη – βραχύβια τελικά – σύμπραξη με την εταιρία  Μιχαηλίδης – Δαμασκηνός το 1965, η οποία ήταν αντιπρόσωπος των μεγαλύτερων στούντιο του εξωτερικού και είχε στο παλμαρέ της μερικές από τις πιο αξιοσημείωτες ελληνικές παραγωγές. Όπως ήταν επόμενο, η αύξηση των παραγωγών μείωσε την ποιότητα των ταινιών, οι οποίες έγιναν πιο στερεότυπες και βασίζονταν περισσότερο στην αίγλη των πρωταγωνιστών, παρά στην ποιότητα των σεναρίων.

Η Φίνος Φιλμ κράτησε τα σκήπτρα και στη νέα διαμορφούμενη πραγματικότητα. Οι ταινίες της, όσο κι αν «βιομηχανοποιήθηκαν» παρέμειναν το ανώτερο δείγμα αξιοπρεπούς θεάματος. Καινοτόμες θεματολογίες, καινούργια είδη (μιούζικαλ), έξυπνες κωμωδίες, κοινωνικοπολιτικές σάτιρες, δράματα όλων των κατηγοριών με ενδιαφέρουσα πλοκή, και βέβαια ποιότητα και πρωτοπορία στο τεχνικό και τεχνολογικό κομμάτι, κράτησαν τη Φίνος Φιλμ στην κορυφή.  Όσο για τους ηθοποιούς, τους σκηνοθέτες και τους υπόλοιπους συντελεστές, η Φίνος Φιλμ τους έδινε τη σιγουριά που χρειάζονταν, ώστε να ξεδιπλώσουν το ταλέντο τους και τη δημιουργικότητά τους.

Στο τέλος του 1960 η «Μανταλένα», αισθηματική περιπέτεια του Ντίνου Δημόπουλου, γυρισμένη στην Αντίπαρο, κερδίζει τις καρδιές του κοινού. Ο σπουδαίος σκηνοθέτης αποδίδει με εξαιρετικό τρόπο το τρυφερό σενάριο του Γιώργου Ρούσσου, του οποίου η πλοκή εκτυλισσόταν σε νησί. Οι κάτοικοι της Αντιπάρου αγκάλιασαν όλη την ομάδα της Φίνος Φιλμ, η οποία με τη σειρά της έδωσε τον καλύτερο της εαυτό και προέκυψε έτσι, μία από τις πιο κλασικές ταινίες του Ελληνικού Κινηματογράφου. Οι πρωταγωνιστές, Αλίκη Βουγιουκλάκη και  Δημήτρης Παπαμιχαήλ, ξεδίπλωσαν πολλά χαρίσματα του ταλέντου τους. Η ταινία, εκτός από μεγάλη εμπορική επιτυχία, σάρωσε και στα βραβεία του νεοσύστατου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, αποσπώντας τα βραβεία καλύτερου σεναρίου, 1ου γυναικείου ρόλου και 2ου αντρικού (Παντελής Ζερβός).

madalena

Στην κωμωδία «Τα Κίτρινα Γάντια» (1960) του Αλέκου Σακελλάριου, ο Γιάννης Γκιωνάκης και ο Νίκος Σταυρίδης πρωταγωνιστούν σε μια από τις πιο δημοφιλείς σκηνές γέλιου σε ελληνικές κωμωδίες, με την αείμνηστη ατάκα «Πορτοκαλάδα από πορτοκάλια;». Το 1961, η ταινία «Η Αλίκη στο Ναυτικό», σε συμπαραγωγή της Φίνος Φιλμ με την Μιχαηλίδης – Δαμασκηνός, θα σαρώσει εμπορικά, όντας πρώτη με διαφορά στα εισιτήρια. Γυρισμένη με όλη την αφρόκρεμα των νέων αστεριών της κωμωδίας εκείνης της εποχής, αποτελεί και την πρώτη έγχρωμη ταινία σε παραγωγή της Φίνος Φιλμ.

Στη δύση του 1961, ανέτειλε το άστρο του Γιάννη Δαλιανίδη και μαζί του ένα από τα πιο λαμπρά «αστέρια» του ελληνικού σινεμά. Ο «Κατήφορος», ταινία με τολμηρό σενάριο νεορεαλιστικού χαρακτήρα, αναφέρεται, για πρώτη φορά στην Ελλάδα το ευαίσθητο κομμάτι της νεολαίας, αποκαλύπτοντας και το χαρισματικό ταλέντο της δεκαεννιάχρονης καλλονής, Ζωής Λάσκαρη. Μια ομάδα νέων ταλαντούχων ηθοποιών – Κούρκουλος, Βουτσάς, Βουλγαρίδης, Τζαννετάκος κ.α – βγάζουν ασπροπρόσωπους Δαλιανίδη και Φίνο και η ταινία έρχεται πρώτη σε εισιτήρια ανάμεσα σε 68 παραγωγές, αφήνοντας το στίγμα της στο ελληνικό σινεμά. Μια παρεμφερής ταινία του Δαλιανίδη, με παρόμοιο καστ, είναι ο «Νόμος 4000» που γυρίστηκε την επόμενη χρονιά.

katiforosnomos

Το 1962, «Ο Ατσίδας» του Δαλιανίδη δημιουργεί μια «ωραία ατμόσφαιρα», όπως παρατηρεί ο μεγάλος κωμικός Ντίνος Ηλιόπουλος, και αφήνει παρακαταθήκη, εκτός από μια από τις κλασικότερες κωμωδίες, την πιο κλασική ατάκα του  ελληνικού σινεμά. Την ίδια χρονιά, η «Ηλέκτρα» του Μιχάλη Κακογιάννη σαρώνει τα βραβεία σε Ελλάδα και Ευρώπη, ανάμεσά τους και προσωπική βράβευσή του Φίνου για την «καλύτερη εγγραφή και ποιότητα ήχου» και θεωρείται η καλύτερη μεταφορά αρχαίου δράματος στη μεγάλη οθόνη.

Το 1963, η Φίνος Φιλμ και ο Γιάννης Δαλιανίδης εισάγουν ένα νέο είδος ταινιών για τον Ελληνικό Κινηματογράφο: Η ταινία «Μερικοί το Προτιμούν Κρύο» είναι το πρώτο από μια σειρά έγχρωμων, λαμπερών και θεαματικών μιούζικαλ και μουσικών κωμωδιών, που αποτελούν μέχρι σήμερα την πιο ψυχαγωγική μορφή θεάματος στον Ελληνικό Κινηματογράφο. Για να διευκρινιστεί η διαφορά των μιούζικαλ από τις μουσικές ταινίες, παραθέτουμε τον εύστοχο ορισμό του δημοσιογράφου Ιάσων Τριανταφυλλίδη: «Στο μιούζικαλ, η μουσική, το τραγούδι και ο χορός δεν είναι «αξεσουάρ» του έργου, αλλά εξελίσσουν, ισότιμα με την πρόζα, την υπόθεση». Το κόστος των αντίστοιχων παραγωγών στην Αμερική και στην Ευρώπη ήταν απλησίαστο για τα ελληνικά δεδομένα. Ωστόσο, ο Δαλιανίδης, με την αμέριστη στήριξη του Φίνου, την εμπνευσμένη μουσική του Μίμη Πλεσσα, τις εκπληκτικές χορογραφίες των Μανώλη Καστρινού και Γιάννη Φλερύ, κατάφερε να δημιουργήσει με μαεστρία και φαντασία, μιούζικαλ που δεν είχαν να ζηλέψουν τίποτα από τις αντίστοιχες ξένες παραγωγές, προσαρμόζοντας το αμερικάνικο στυλ σε «ελληνικές ιστορίες». Καλοκαίρια, θάλασσα, ελληνικά κοσμοπολίτικα μέρη, έρωτες, κεφάτα τραγούδια που γνωρίσανε παρομιώδη επιτυχία και ξεκαρδιστικές ατάκες συνθέτουν την πιο δροσερή ενότητα της δεκαετίας.

Η αξεπέραστη Ρένα Βλαχοπούλου και ο απολαυστικός Γιάννης Βογιατζής πλαισιώνουν μια σειρά από νέους αστέρες της εποχής και αποτελούν τον κορμό των ηθοποιών σε αυτές τις ταινίες. Ζωή Λάσκαρη, Κώστας Βουτσάς, Ντίνος Ηλιόπουλος, Μάρθα Καραγιάννη, Φαίδων Γεωργίτσης, Ανδρέας Ντούζος, Μαίρη Χρονοπούλου, Χλόη Λιάσκου, Ελένη Προκοπίου και πολλοί άλλοι, δίνουν ερμηνείες αλησμόνητες, ενώ ο Τόλης Βοσκόπουλος, η Μαρινέλλα, ο Γιάννης Πουλόπουλος, η Τζένη Βάνου και άλλοι ερμηνευτές δίνουν τον τόνο με τα τραγούδια τους. «Μερικοί το Προτιμούν Κρύο», «Κάτι να Καίει» (1964), «Κορίτσια για Φίλημα» (1965), «Ραντεβού στον Αέρα» (1966), «Οι Θαλασσιές οι Χάντρες» (1967) , «Μια Κυρία στα Μπουζούκια» (1968),  «Γοργόνες και Μάγκες» (1968), και «Μαριχουάνα Στοπ» (1971), συνθέτουν τη χρυσή ενότητα των μιούζικαλ. Οι τέσσερεις πρώτες κατέκτησαν την πρωτιά στα εισιτήρια, ενώ στο «Κάτι να Καίει» χρησιμοποήθηκε για πρώτη φορά η τεχνική Σινεμασκόπ και ο στερεοφωνικός ήχος. Οι «Θαλασσιές οι Χάντρες», προβλήθηκαν στις Κάννες, ενώ η Μαίρη Χρονοπούλου χτίζει μύθο ως ερμηνεύτρια των τραγουδιών «Είμαι Γυναίκα του Γλεντιού» και «Του Αγοριού Απέναντι», ως μία… γνήσια «Κυρία στα Μπουζούκια».

Το 1964, στην δραματική περιπέτεια «Λόλα» του Ντίνου Δημόπουλου, εμφανίζεται μετά από απουσία 2 χρόνων η Τζένη Καρέζη, δίνοντας μια εξαιρετική ερμηνεία δίπλα στον Νίκο Κούρκουλο. Με μοναδική φωτογραφία από τον Νίκο Καβουκίδη και εμπνευσμένη μουσική από τον Σταύρο Ξαρχάκο, η ταινία έμεινε στην ιστορία και για το κινηματογραφικό ντεμπούτο της νεαρής τότε Βίκυς Μοσχολιού, που απογείωσε στη συνέχεια την καριέρα της.

Το 1965, ο μουσικοσυνθέτης Μίμης Πλέσσας έκανε δώρο στον Φιλοποίμενα Φίνο ένα χρυσό κατσαβιδάκι, ένα δώρο-σύμβολο για τον Φίνο, αφού πάντα κυκλοφορούσε με ένα κατσαβίδι επιδιορθώνοντας ό,τι έβρισε μπροστά του, αποκτώντας το παρατσούκλι «ο κατσαβιδάκιας».

Την ίδια χρονιά, προβάλλεται η κωμωδία «Υπάρχει και Φιλότιμο» του Αλέκου Σακελλάριου. Η ταινία αυτή αποτελεί σήμερα την πιο διάσημη ελληνική πολιτική σάτιρα. Το όνομα «Μαυρογιαλούρος», του υπουργού που υποδύθηκε με άψογη ερμηνεία ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, χρησιμοποιείται σήμερα από όλους τους Έλληνες ως απαξιωτικός χαρακτηρισμός διαπλεκόμενων πολιτικών. Ο μεγάλος ηθοποιός είχε πρωταγωνιστήσει, και την προηγούμενη χρονιά, στην αγαπημένη ταινία «Η Βίλλα των Οργίων», με παρεμφερές θέμα για τη διαπλοκή των πολιτικών.

mavrogialouros

Το 1965, η μουσική κωμωδία «Μια Τρελλή Τρελλή Οικογένεια» του Ντίνου Δημόπουλου, αφήνει εποχή με την Μαίρη Αρώνη στον ρόλο της “Πάστα Φλώρας”, και αποτελεί μια από τις πιο αγαπημένες κωμωδίες των Ελλήνων διαχρονικά. Συμπρωταγωνιστούν Αλεξανδράκης και Καρέζη, των οποίων το ταλέντο αλλά και η μεταξύ τους χημεία, δίνουν το κάτι παραπάνω στην ταινία, ενώ ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος έχει οίστρο ατάκας με απαράμιλλο στυλ. Οι τρεις τους είχαν «πάρει επάνω τους» και την δημοφιλή κωμωδία «Δεσποινίς Διευθυντής», επίσης του Δημόπουλου, της προηγούμενης χρονιάς.

Η Ρένα Βλαχοπούλου γίνεται η πιο διάσημη… «Χαρτοπαίχτρα» (1965), χάρη στην ομώνυμη κωμωδία του Γιάννη Δαλιανίδη… μέχρι να τη νουθετήσουν ο «σύζυγος», Λάμπρος Κωνσταντάρας, και τα «τέκνα» της, Κώστας Βουτσάς και Χλόη Λιάσκου. Μια από τις συχνές μεταφορές θεατρικών έργων στη μεγάλη οθόνη, ενώ χρησιμοποιήθηκε επιτυχώς για δεύτερη φορά η τεχνική σινεμασκόπ.

xartopaiktra

Το 1966, το ιστορικό δράμα «Το Χώμα Βάφτηκε Κόκκινο» σε συμπαραγωγή με την εταιρία Μιχαηλίδης – Δαμασκηνός, προτείνεται για Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας. Σε σενάριο Νίκου Φώσκολου και σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη, η ταινία πραγματεύεται το αγροτικό ζήτημα στις αρχές του προηγούμενου αιώνα και εντυπωσιάζει με τη φωτογραφία, τη δράση και τις εξαιρετικές ερμηνείες. Την ίδια χρονιά, η ταινία «Κοινωνία Ώρα Μηδέν» χαρίζει στον Φιλοποίμενα Φίνο κρατικό βραβείο για την αρτιότερη παραγωγή της χρονιάς. Το 1967, ύστερα από προτροπή του Φίνου, ο Νίκος Φώσκολος ξεκινάει τη σκηνοθετική του καριέρα με την ταινία «Οι Σφαίρες δεν Γυρίζουν Πίσω», η οποία απέσπασε βραβείο αρτιότερης παραγωγής και καλύτερης μουσικής επένδυσης στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Το 1968, η αισθηματική κωμωδία «Η Αρχόντισσα και ο Αλήτης» του Ντίνου Δημόπουλου, είναι η απαρχή του δεύτερου κύκλου συνεργασίας της Αλίκης Βουγιουκλάκη και του Δημήτρη Παπαμιχαήλ με την Finos Film και σημειώνει νέο ρεκόρ εισιτηρίων (750.000). Η επόμενη πρωτιά στα εισιτήρια θα έρθει πάλι σε ταινία του Δημόπουλου, στο πολεμικό δράμα «Η Δασκάλα με τα Ξανθά Μαλλιά» (1969) με πρωταγωνιστές πάλι το ζευγάρι των επιτυχιών. Το 1969, η κωμωδία «Το Ανθρωπάκι» του Γιάννη Δαλιανίδη σατιρίζει με μοναδικό τρόπο τους τυχάρπαστους παραγωγούς, οι οποίοι θέλησαν να εκμεταλλευτούν την εκτόξευση του κινηματογράφου ως μέσον ψυχαγωγίας στη χώρα μας, κάνοντας πρόχειρες, κακόγουστες και «φτηνές» ταινίες με στόχο την “αρπαχτή”.

Η δεκαετία του ’60 κλείνει με έναν απολογισμό 97 ταινιών, αποτελώντας την πιο “παραγωγική” δεκαετία στην ιστορία της Φίνος Φιλμ.

Categories
Παρασκήνιο

Αξέχαστοι ηθοποιοί που υποδυθήκανε δεύτερους και τρίτους ρόλους σε ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου

Σας παρουσιάζουμε αξέχαστους ηθοποιούς που υποδυθήκανε  δεύτερους και τρίτους ρόλους σε ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου!
Περικλής Χριστοφορίδης

Picture

Γεννήθηκε στην Τραπεζούντα το 1907.

Ο παππούς και ο πατέρας του υπήρξαν επίσης ηθοποιοί όπως και η αδερφή του Στέλλα, που ήταν από τις πρώτες που έκανε κινηματογράφο με την ταινία Απάχηδες των Αθηνών (1950).

Ο Περικλής Χριστοφορίδης πέθανε το 1983 στην Θεσσαλονίκη και κηδεύτηκε στο Γ΄ Νεκροταφείο της Νίκαιας.

Αντώνης Παπαδόπουλος


Picture

Γεννήθηκε στις 4 Μαΐου 1932 και πέθανε στις 9 Οκτωβρίου 1983.

Διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τον Ζαννίνο και ήταν θείος του γνωστού τραγουδιστή Χρήστου Θηβαίου. Δυο χρόνια πριν το θάνατό του, γεννήθηκε η κόρη του.

Βαγγέλης Καζάν


Picture

Γεννήθηκε το 1936 (άλλη πηγή αναφέρει το 1938) ωςΒαγγέλης Καζαντζόγλου στο Ναύπλιο.

Πέρα από την ηθοποιία, ο Καζάν είχε ασχοληθεί και με τοστίβο, καθώς είχε λάβει μέρος σε αγώνες δρόμου.

Πέθανε από καρκίνο, στις 10 Μαρτίου του 2008 στηνΑθήνα.

Τόλης Πολάτος


Picture

Γεννήθηκε το 1945 και πέθανε το 2002.

Γιάννης Αργύρης


Picture

Γεννήθηκε στο Σχηματάρι Βοιωτίας και πέθανε στις23 Ιουλίου 1993.

Βασίλης Μπουγιουκλάκης


Picture

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 22 Φεβρουαρίου του 1944 και πέθανε εκεί στις 31 Ιανουαρίου 1999(στο Γενικό Κρατικό της Νίκαιας, όπου παρέμεινε επί εννιά μέρες με εγκεφαλικόεπεισόδιο).

Γιώργος Γαβριηλίδης


Picture

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1908.

Πέθανε στην Αθήνα στις 23 Ιουλίου 1982 από πνευμονικό οίδημα και κηδεύτηκε στο Γ΄νεκροταφείο Νίκαιας.

Πέτρος Λοχαΐτης


Picture

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1933.

Ήταν για χρόνια ο πιστός συνεργάτης αλλά και στενός φίλος της Αλίκης Βουγιουκλάκη.

Είχε ένα γιο.

Μεγάλη του αγάπη το ποτό, που λέγεται ότι ήταν η αιτία που σκοτώθηκε. Επίσης υπήρξαν τότε φήμες ότι είχε αυτοκτονήσει γιατί είχε συζυγικά προβλήματα με τη γυναίκα του.

Ήταν κάτοικος του Κολωνού, στην Αθήνα.

Σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα, στον Θεολόγοόπου διατηρούσε εξοχικό το 1976, όταν το αυτοκίνητό του συγκρούστηκε σε βράχο.

Γιώργος Τσιτσόπουλος


Picture

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1929.

Κάτοικος Καλλιθέας, ήταν παντρεμένος και είχε ένα γιο.

Πέθανε, νικημένος από τον καρκίνο στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών στις 24 Απριλίου 2006 σε ηλικία 77 ετών.

Δημήτρης Μπισλάνης


Picture

Γεννήθηκε το 1930 στην Θεσσαλονίκη.

Είχε φιλικές σχέσεις με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα με τον οποίο έπαιξε σε διάφορες ταινίες.

Πέθανε πολύ νέος, την Πρωτομαγιά του 1977, στο νοσοκομείο του Βερολίνου στη Γερμανία, ύστερα από γάγγραινα που του είχαν κόψει το πόδι.

Η κηδεία του έγινε από το Νεκροταφείο της Καλλιθέας με τραγικές φιγούρες τους γονείς του και τα 2 αδέρφια του.

Την εξόδιο ακολουθία την έψαλε ο ίδιος ο αδερφός του, ο πάτερ Χαραλάμπος.

Ο Μπισλάνης ήταν ένας άνθρωπος βαρύς αλλά γλυκός.

Αλέκος Ζαρταλούδης


Picture

Γεννήθηκε στη Χίο το 1929.

Πέθανε στις 6 Φεβρουαρίου του 2007.

Κώστας Μεντής


Picture

Γεννήθηκε στην Αμφιλοχία το 1913.

Ήταν θείος της ηθοποιού Νένας Μεντή και του επίσης ηθοποιούΧρήστου Βαλαβανίδη.

Ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος, που έκανε συνεχώς πλάκες, ενώ από το πρωί ως το βράδυ, έλεγε ανέκδοτα κάνοντας τον, πάντα το επίκεντρο της παρέας.

Πέθανε στις 27 Νοεμβρίου 1983.

Τάσος Γιαννόπουλος


Picture

Γεννήθηκε το 1931.

Δυστυχώς όταν γνώρισε την επιτυχία κι έγινε γνωστός στο πλατύ κοινό, τότε χτυπήθηκε από κίρρωση του ήπατος και πέθανε στις 8 Νοεμβρίου του 1977 , σε ηλικία μόλις 46 ετών.

Μαυρόπουλος Άγγελος


Picture

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1901.

Το ντεμπούτο στο κινηματογράφο, το εκανέ αρκετά αργά, σε ηλικία 50 ετών, στην κωμωδία ”Ένας Βλάκας και Μισός”.

Το 1930, παντρεύτηκε για ένα σύντομο διάστημα με την ηθοποιόΜαρίκα Κρεββατά και απέκτησαν μία κόρη, την επίσης ηθοποιόΓκέλλυ Μαυροπούλου.

Πέθανε στις 5 Μαρτίου 1979.

Ζώρας ( Ζωγράφος ) Τσάπελης


Picture

Γεννήθηκε στη Σαλαμίνα το 1921 και πέθανε στην Αθήνα στις11 Ιανουαρίου 2002.

Δούκας Κώστας


Picture

Ο Κώστας Δούκας (πραγματικό όνομα Ασλανίδης), γεννήθηκε στηΣμύρνη το 1895.

Για το πότε πέθανε, οι απόψεις διίστανται. Άλλοι λένε ότι πέθανε το1967 κι άλλοι αργότερα, γιατί με αυτό το όνομα, σε διάφορες ταινίες εμφανίζεται το όνομά του, ειδικά ως σκηνοθέτης και σεναριογράφος.

Νίκος Φέρμας


Picture

Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη το 1905 και το πραγματικό του ονοματεπώνυμο ήταν Νίκος Χατζηανδρέου.

Πέθανε στις 14 Αυγούστου 1972 και κηδεύτηκε στην Ηλιούπολη.

Ζαννίνο


Picture

Ο Ζαννίνο, κατά κόσμον Γιάννης Παπαδόπουλος γεννήθηκε στις 21 Αυγούστου 1923 στο Γαλατά της Κωνσταντινούπολης.

Το 1951 γεννήθηκε η κόρη του, Σόφη Ζανίνου, η οποία κράτησε το καλλιτεχνικό όνομα του πατέρα της σαν επώνυμο και ασχολήθηκε κι αυτή με την ηθοποιία.

Ο Ζαννίνο πέθανε στην Αθήνα στις 27 Μαΐου του 1995. Κηδεύτηκε στην Νέα Ερυθραία Αττικής.

Βουρνάς Λευτέρης


Picture

Γεννήθηκε το 1942 στην Αθήνα. 

Ο Βουρνάς ήταν ένας άνθρωπος εσωστρεφής και τα τελευταία χρόνια υπέφερε από ψυχολογικά προβλήματα.

Αυτοκτόνησε την 1 Ιουλίου του 1987 κόβοντας τις φλέβες του και βούτηξε στο κενό από τον τρίτο όροφο της πολυκατοίκιας που έμενε στη Βούλα.

Οι φήμες έλεγαν τότε ότι αυτοκτόνησε γιατί νόμιζε ο Βουρνάς οτι είχε AIDS λόγω ομοφυλοφιλικών σχέσεων που είχε ορισμένες φορές.

Γιώργος Κάππης


Picture

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1929.

Πέθανε φτωχός, μέσα στη μοναξιά, το Μάιο του 1999. Κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο της Γλυφάδας.

Νάσος Κεδράκας 


Picture

Γεννήθηκε στα Τρίκαλα Θεσσαλίας στις 21 Νοεμβρίου 1915.

Πέθανε στις 25 Αυγούστου του 1981.

Μάκης Δεμίρης


Picture

Το πραγματικό του όνομα ήταν Κουλούμπας Πρόδρομος.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939 και πέθανε στην ίδια πόλη από καρκίνο, στις 14 Οκτωβρίου 1999.

Θόδωρος Μορίδης


Picture

Γεννήθηκε το 1905 στην Κύπρο και πέθανε το Δεκέμβριο του2003 σε ηλικία 98 ετών.

Κώστας Παπαχρήστος


Picture

Γεννήθηκε στο Βόλο το 1916 και πέθανε στην Αθήνα το 1995.

Κηδεύτηκε στον Κόκκινο Μύλο.

Δεν είχε παιδιά.

Είχε επίσης πολύ μεγάλη συλλογή από στρατιωτικές κι αστυνομικές στολές, τις οποίες χρησιμοποιούσαν στις ταινίες που έπαιζε.

Πέτρος Πανταζής


Picture

Γεννήθηκε το 1937 στο Μεταξουργείο (Αθήνα).

Ήταν παντρεμένος πολλά χρόνια, με την ηθοποιό και Σταρ Ελλάς του ’67, Έλια Καλλιγεράκη .

Eίχαν αποκτήσει έναν γιο και ζούσαν στη μονοκατοικία τους, στοΓαλάτσι, απομακρυσμένοι απ΄ τα θεατρικά και κινηματογραφικά δρώμενα .

Πέθανε στις 21 Δεκεμβρίου 2008.

Κατερίνα Βασιλάκου


Picture

Γεννήθηκε το 1941 στην Αιδηψό.

Ήταν σύζυγος του ηθοποιού Θανάση Μυλωνά.

Πέθανε στις 4 Ιουλίου 2001.



Θανάσης Μυλωνάς


Picture

Γεννήθηκε στο Μπογιάτι της Αθήνας το 1938.

Πέθανε στις 4 Ιανουαρίου 1989 από ένα σπάνιο μύκητα στον εγκέφαλο
σε ηλικία 51 ετών.

Φερνάντο Σάντσο


Picture

Γεννήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 1916, στη Σαραγόσα της Αραγονίας της Ισπανίας και πέθανε στις 31 Ιουλίου 1990 στη Μαδρίτη απόκαρκίνο.

Αθηνά Μερτήρη


Picture

Γεννήθηκε το 1931.

Σε συνέντευξή της είχε αναφέρει ότι την ανακάλυψε η Γεωργία Βασιλειάδου.

H κόρη της, Βαρβάρα, είναι επίσης ηθοποιός.

Πέθανε το 2008.

Σταθοπούλου Μέμα


Picture

Γεννήθηκε το 1942 στην Πάτρα.

Τα τελευταία 15 χρόνια είχε αποσυρθεί και έμενε στην Πάτρα ξεχασμένη απο το σανίδι. Ασχολούνταν με μαγαζί που είχε ανοίξει με ρούχα η ίδια.

Είχε δύο παιδιά τον Κωνσταντίνο και την Ελένη, ύστερα απο το γάμο που είχε με τον βιομήχανο Μαρούση.

Πέθανε στις 17 Οκτωβρίου του 1999 απο καρκίνο, σε μια κλινική της Πάτρας.

Η κόρη της σκοτώθηκε το 2005 σε τροχαίοδυστύχημα.

Τάκης Χριστοφορίδης 


Picture

Ο Τάκης Χριστοφορίδης ήταν Έλληνας ηθοποιός καιξάδερφος του επίσης ηθοποιού Περικλή Χριστοφορίδη.

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1914 και πέθανε στην Αθήνα το 1973 από πνευμονία που έπαθε από τις “κακουχίες” μιας σκηνής σε κάποιο γύρισμα.

Κώστας Καραγιώργης


Picture

Γεννήθηκε στην Άνδρο το 1938.

Σύζυγος του ηταν η χορεύτρια Στέλλα Λιβανίου.Γιος του ο επίσης ηθοποιός Νίκος Καραγιώργης.

Πέθανε στις 13 Μαΐου 1989 στο Τορόντο, από ανακοπή της καρδιάς.

Παντελής Ζερβός


Picture

Γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου του 1908 στην Περαχώρα(Λουτράκι).

Ήταν μόνιμος κάτοικος του Παλαιού Φαλήρου (Αθήνα) και μιλούσε αγγλικά.

Πέθανε στις 23 Ιανουαρίου 1982 σε ηλικία 74 ετών.

Ταϋγέτη Μπασούρη


Picture

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1914.

Πέθανε σε ηλικία 89 ετών στις 28 Ιανουαρίου 2003, μετά από πολυήμερη νοσηλεία, έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη.

Categories
Uncategorized

Κουίζ Μνήμης 7ο: Τσεκάρετε… την μνήμη σας με φόντο τον Ελληνικό Κινηματογράφο!!!

Ήρθε η ώρα να βελτιώσουμε λιγάκι την μνήμη μας με φωτογραφίες από την ταινία, “Ιπποκράτης και Δημοκρατία” που έκανε πρεμιέρα στις 29 Σεπτεμβρίου του 1972.

[h5p id=”7″]

Categories
Uncategorized

Ενώστε το παζλ, πείτε μας τον χρόνο που κάνατε και σχολιάστε την φωτογραφία!!! (413ο παζλ)

Τα παζλ του Ελληνικού Κινηματογράφου!!!